7 Eylül 2016 Çarşamba

HAYAT ACIMASIZDI, OLSUNDU...

Merhaba arkadaşlar,

Biraz sitemkar bir yazı olacak ama sonu umutla bitecek.

Ben yaşamayı oldukça seven, asla karamsar olmayan, sürekli gülücükler saçan, kriz anlarında çözümlemeyi iyi bilen ve o anları bile inanılmaz pozitif bir şekilde atlatan bir insandım. Aslında hala biraz öyleyim ama en başta kendim görüyorum kendimdeki değişimleri. Bu bir olgunlaşma belirtisi değil, bu tamamen gördüklerimden, duyduklarımdan gelen bir şey. Bakın yaşadıklarımdan demiyorum çünkü yazacağım şeyleri ben yaşamadım, buna rağmen bu kadar karamsarım. Yaşayanları, yaşayanların ailelerini, yaşayanların sevdiği kadını ya da adamı düşünemiyorum bile. Hayatımda ilk kez empati yapamıyorum, eksik kalıyor bir şeyler. Yarıda kalıyor kendimi yerlerine koymalarım.

Her gün binlerce insan ölüyor, yüzlerce kadın tecavüze uğruyor, yüzlerce asker şehit oluyor, savaş çıkıyor, insanlar evlerini akrabalarını ölü bırakarak arkalarına bile bakmadan başka yere gitmek zorunda kalıyor. Ha insanoğlu gariptir ki hiç bir şey yaşanmamış gibi inanılmaz çabuk adapte oluyorlar gittikleri yerlere.  Süslü cümleler kuramıyorum, tamamen yüreğimle yazıyorum. Vicdanımla başbaşa kalıyorum bir çok zaman, bu kadar kolay mı diye. Ama sanırım artık her şey bu kadar kolay.

Bir adam düşünün. Evde karısına, kız çocuklarına hiç bir konuda izin vermiyor. İzin vermediği şeyleri yaptıklarında da kızıyor, bağırıyor, hatta dövüyor. O kadının günahı neydi? Bilse o adamla evlenir miydi? Bu sorulara zaten hiç girmiyorum ama devir böyle bir devir. Neyse geri dönelim. Aynı adam hani kızına etek giydirmiyordu ya, sokağa çıkıyor ve gördüğü her kadına dikiyor gözlerini, açık ya da kapalı giyinsin hiç önemli değil. E ulan hani Müslüman'dın. Senin ailen yapamazdı. O zaman sen de ona göre davran. Tövbe de bakmam de. Bana ters de. Bakın buna bile saygı duyacak durumdayım. O karıya kıza bakan adam sonra da ''eee giymeseydi, ben napayım'' diyor. Sana mı soracak şerefsiz? Ona annesi, babası, eşi karışmıyorken sana mı soracak ne giyeceğini. Kendini iyi hissediyor diye bu kız suçlu mu oluyor şimdi? Evet suçlu oluyor. E madem suçlu, hadi o zaman tecavüz edelim. Abicim n'oluyor yaaaa, n'oluyor? Benim aklım almıyor, ileriye gittikçe rahat yaşamamız gerekirken korkarak yaşıyoruz. Aksine cesur görünmeye çalışıp daha da çaba harcıyoruz. Feminist bir yaklaşım gibi görünebilir ama değil. Aksine birçok şeyi eşime danışan, kafama göre iş yapmayan, erkeklere saygının üstünlüğüne inanan bir kadınım ben. Ama kadın erkek farketmez insan olan benim gibi düşünüyordur.

Gelelim bir diğer konuya. Sürekli gündemimiz savaş, sürekli askerler ölüyor, polisler ölüyor, çocuklar ölüyor, her şeyin ötesinde insan ölüyor.  Yaralanıp can çekişenler mi dersiniz, ağzı yüzü kan içinde sosyal medyada fotoğraflarını görüp içimizi dağlayanlar mı? İnanın benim yüreğim dayanmıyor. Ben duygusal bir insan değilim biliyor musunuz? Yani çok ağlarım ama duygusal kelimesini hepimiz biliyoruz. En son darbe olduğunda siyasi düşüncemiz ne olursa olsun ben hüngür hüngür ağladım. Neden ağlıyorum? Ben bu ülkede yaşayarak ağlamak zorunda değilim. Her gün katılaşmak istemiyorum, bu durumlara alışmak istemiyorum. Bu bir başkaldırı değil. Ama duyarsızlaşıyoruz. Sokakta birine bir şey olsa yardıma tenezzül etmiyoruz. Tahammül sınırımız kalmadı hiç birşeye. İnsanlığımızı kaybediyoruz. Ben mi çok karamsarım diye sorguladım kendimi geçen gün. Çünkü özüne bakarsak işim gücüm var, eşim var, ailem var, genel anlamda mutluyum. Ama ya olmayanlar? Keşke her insan biraz da onlarla aynı hayatı yaşayamayan insanları düşünse.. Keşke insanlığımızı kaybetmek yerine, kaybettiklerimizi yerine koymak için kenetlensek.. Ama yok, biz birine yardım ettiğimizde teşekkür almayan insanlar olduk. Babamın oğlu değilsin ki ben sana niye yardım edeyim demeden, tamamen yürekten gelen bir dürtüyle yardım ediyoruz. Ama karşımda bırakın teşekkür etmeyi yüzüme bakmayan insanlar var. Ulan ben de senden boynuma atlamanı beklemiyorum. Teşekkürün sende kalsın, körü körüne Allah'tan başka şeylere tapanlar biz Müslümanız diye ortada fink atıyor.Allah biliyor ya inançlıyım diye geçinen herkesin inançlı olmadığını. Ve yine Allah biliyor, sizin arkasından konuşup dedikodusunu yaptığınız ''aaa Ayşe'nin kızına bak, nasıl güzel kız olmuş, geçen bir çocukla görmüşler'' dediklerinizin özünü. Tabii bunlar genelleme, kimse birbiriyle aynı değil. Allah herkesi özene bezene yaratmış. Hatalı gördüklerinizi öyle yaratılmış sanmayın, onlar sonradan kendi kendilerini bozanlar, kendi yollarını kendi çizenler.  Konuyu aşırı dağıttım ama değinmek istediğim fakat yazarken aklıma gelmeyen bir ton şey var.

Ben ve benim gibiler bir şekilde mutlu olanlar, olmaya çalışanlar, bütün olumsuzluklara rağmen şükredip yoluna devam edenler.. Ama her insan pozitif düşünemiyor, keşke düşünebilse, maalesef. Aslında her şey güzel olacak diye inancım hala var. Ama sanki içimde melekler ve şeytanlar savaşıyor. Melekler galip geliyor hala ama korkuyorum bir gün ben de yitireceğim diye, bende de şeytanlar tahta çıkacak diye. Her yerde tahtta şeytanlar var, direniyorum, direneceğim. Ve ben eminim ki kazanan bizler olacağız. Zaman veremiyorum, kimse veremez ama iyiler eninde sonunda mutlu olurlar.

OLACAĞIZ, SABIR..